1990'lı yıllara Dersimliler kendi adını koymuştur: İkinci 38. Köyler ateşe verildi, mezralar boşaltıldı, insanların üzerine ambargo örüldü. Bazıları kaybedildi; aileler yerinden edildi. Ve bütün bunlar resmi evraklara, mahkeme kararlarına, TBMM raporlarına yansıdı yine de unutulmaya terk edildi. Bu kitabı gerçek anlamda tek bir kalem yazmadı. Onu binlerce el yazdı; on binlerce yaşanmışlık. Köy boşaltmalarına tanıklık eden muhtarlar yazdı. Kaybedilenlerin anneleri yazdı. Uzak mahkemelere koşan avukatlar yazdı. Soğukta yürüyen heyetler, Avrupa'ya ulaşmaya çalışan dilekçeler, bir daha açılmayan kapılar yazdı. Selman Yeşilgöz, yaklaşık iki yılda hazırladığı bu arşiv çalışmasıyla 90'ların karanlığını gün yüzüne taşıyor. Tunceli Kültür ve Dayanışma Derneği'nin kuruluşundan kapatılmasına uzanan on yıllık mücadele; heyet raporları, AİHM davaları, Munzur Festivali'nin hikâyesi, Dersim Dergisi'nin serüveni ve diğer bölümleriyle hiç kapanmamış bir dosya. Bu kitap, yaşananların sadece kayda geçen ve anlatılabilen kısmıdır. Geçmiş için değil geçmişin bugüne bıraktığı sorumluluk için yazıldı.
