Serap “Bence bu taç sana çok yakışır,” dedi.Mürşide heyecanlandı: “Gerçekten mi?”Serap arkadaşının önünde hafifçe eğildi.“Kraliçe hazretleri!”“Benimle alay ediyorsun.”“Niye? Kraliçe olsan fena mı olur?”“Ben nasıl kraliçe olabilirim ki?”Serap bir an düşündü. Arkadaşının yaptığı resimler geldi aklına. Sınıflarında hiç kimse onun kadar güzel resim yapamıyordu. “Resim kraliçesi olabilirsin,” dedi. Mürşide arkadaşının düşüncesini hemen benimsedi. “Evet, resim kraliçesi olacağım!” Feyza (Hepçilingirler), İhsan (Çakıcı), Güler (Ertan), Ozan (Sağdıç), Muzaffer (İzgü), Sıtkı (Fırat), Mürşide (İçmeli), Turan (Erol), Nevzat (Akoral), Talip (Apaydın) tüm çocuklar gibi düşler kurdular. Yazar, ressam, fotoğraf sanatçısı olmayı dilediler. Onları bekleyen güzel günlere inandılar, yılmadılar, başardılar, düşlerini gerçek kıldılar.
