Tarihi eleştirenlerin tarih yazımında öne çıkardıkları bir gerçek vardır: Tarih, güçlü tarafından yazılır, yalan ve inkârla şekillenir. Tarihte yalan, sadece ahlaki suç değildir. Aksine insanın epigenetik kodlarına sinmiş ve sürekli inkârcılıkla kendini göstermiştir. Muhammed Peygamber’in ölümü konusunda Hayber’de yediği zehirli etten bahsedilir veya kendisine sihir yapıldığı gibi birçok yalan anlatılır. Bu araştırmada metafizik Tanrı’ya ve gerçeklik bilincine göre bu olasılıkların tümü incelenmiştir. Muhammed Peygamber’in “ölümünden” sonra “arkadaşı” Ebû Bekir şunları söyler: “Kim Muhammed’e inanıyorsa, bilsin ki Muhammed ölmüştür ama al-Lah ölmemiştir.” Bu cümlenin 632 yılında peygamber olan biri hakkında söylemesi aşırı sorunludur. Ebû Bekir’in ikinci ifadesi, 625 yılında Uhud Savaşı’nda indiği rivayet edilen ama kimsenin duymadığı bir ayettir: “Şimdi o ölür veya öldürülürse gerisin geriye (eski dininize) mi döneceksiniz?” Bu ayet, metafizik ilkelere göre aşırı sorunlu ve şirk karakterlidir. Neden? Çünkü al-Lah, mutlak iyi ve her şeyi bilendir. O’nun öldürme (katl) eylemi yoktur, can verir; can alır. Ama O’na öldürme (katl) atfedilemez. Elinizdeki çalışmada Muhammed Peygamber’in öldürülmesi, Tanrı, insan psikolojisi, peygamberlik kurumu ve sahabe söylemleriyle geniş ve karşılaştırmalı incelenmiştir. Bu çalışma, gerçeklik bilinci ve metafizik ilkelere bağlı kalarak, tarihi aydınlatma amaçlı yazılmıştır. Bu analizler ve tarihsel gerçekler eşliğinde ortaya çıkan sonuç şudur: Kim Muhammed’e inanıyorsa, o öldürülmüştür. Sorun O’nun öldürülmesiyle bitmemiştir. Ardından kızı ve daha doğmamış torunu öldürülmüştür. Tarih, yalan ve inkârcılıkla şekillenmiştir. Bu yalan ise İslam Tarihi’nin katil yalanıdır.
