“Dijital yalnızlık çocuğun dışarı çıkıp oyun oynayamadığı, kendi sesini duyamadığı, yalnızlığını anlamlandıramadığı, tehlikeli bir girdaba benzetilebilir. Bu kitap, o girdaba bir el feneri tutmak için yazıldı.” Dijital teknolojiler yaşamımızın merkezine yerleşti ve ilişkilerimizi kökten değiştirdi. Artık daha çok bilgiye ve daha çok insana anında ulaşabiliyoruz ama aynı zamanda bir o kadar da yalnızlaştık. Bundan en çok etkilenenler ise kuşkusuz çocuklar ve gençler oldu. Dijital dünya bilgiye, yeniliğe aç genç zihinler için büyük gelişim olanakları sunduğu kadar tehlikeler de barındırıyor. Çocukların ve ergenlerin sosyal bağlarının niteliği giderek zayıflıyor ve bu, psikolojik sağlıklarını olduğu kadar sosyal-duygusal becerilerinin önemli bir kısmını da zedeliyor. Menekşe Tokyay, Yeni Yalnızlar - Dijital Çağın Çocukları’nda giderek büyüyen bu dijital yalnızlık salgınını hem sebepleri hem de sonuçlarıyla inceliyor. Konuya çocuğun üstün yararı perspektifinden yaklaşan Tokyay, “Ne yapabiliriz?” sorusuna Türkiye’den ve dünyadan verdiği örneklerle yanıtlar arıyor. Sosyal medyayı veya akıllı telefonları yasaklamak, ekran süresini kısıtlamak bir çözüm mü? Anne-babalar çocuklarıyla, çocuklar gerçek dünyayla hakiki bağlarını nasıl yeniden kurabilirler? Kentler nasıl çocuk dostu hale getirilebilir? Dijital dünyanın tehlikelerine karşı ailenin, yerel yönetimlerin ve devletin sorumlulukları neler? Gerçek bağlar kurmanın önemini vurgulayan Yeni Yalnızlar - Dijital Çağın Çocukları, okuru yalnızlığın yaratıcı ilhamını yeniden bulmaya, çocuklarla yeniden bağ kurmaya davet ediyor.
