Eroğlu; bu romanında aşk, yalnızlık, özgürlük ve insanın kendisiyle yüzleşme arayışını Zühal’in hikâyesi üzerinden anlatıyor. Zühal’in hayatındaki kırılmayı odaklanan bu romanda; aşkın sınırları, insan ruhunun kırılganlığı ve seçimlerin beraberinde getirdiği kayıplar sorgulanıyor. Dışarıdan bakıldığında düzenli görünen yaşamı Melek’le karşılaşmasının ardından değişmeye başlayan Zühal, yıllardır bastırdığı duygularla ve arzularla yüzleşmek zorunda kalır. İki kadın arasındaki yakınlık, Zühal için yalnızca bir aşkın değil; kendisini yeniden keşfetmenin de başlangıcına dönüşür. Selim’e yazdığı uzun mektup boyunca Zühal; aşkı, ölümü, anneliği, yalnızlığı ve özgürlüğü yeniden tanımlar. Geçmişinin izleriyle, aldığı kararlarla ve hayatının görünmeyen bedelleriyle hesaplaşırken Melek’le yaşadığı aşkın yalnızca kendi hayatını değil, çevresindeki insanların hayatını da değiştirdiğini görür. Böylece roman, bir aşk hikâyesinin ötesine geçerek insanın alıştığı hayat ile gerçekten yaşamak istediği hayat arasındaki çatışmayı ortaya koyuyor. Kıyıdan Uzakta; insanın kendisiyle yüzleşme, özgürleşme ve kendi hayatını seçme cesaretini merkeze alıyor. Geçmişten bugüne uzanan bu iç hesaplaşma, insanın kendisine ulaşabilmesi için bazen bildiği bütün kıyılardan uzaklaşması gerektiğini hatırlatan güçlü bir anlatıya dönüşüyor.
