Orhan Kahyaoğlu Modern Türkçe Şiir Antolojisi’nden sonra bu kez Poetik Çıkmaz kitabıyla 1960-1980 arasına odaklanıyor. Başlangıç ve bitiş yılları bile darbeleri işaretleyen tarihsel bir kesitte yaşanan siyasal ve toplumsal gerilimler, poetik sorunların devamlı ikinci plana itilmesine yol açmış, tam da bu nedenle dönemin şiirine ilişkin sonrasındaki araştırmalar hayli sınırlı kalmıştır. Kahyaoğlu, Poetik Çıkmaz’da çok az çalışılmış bu dönemin şiirine odaklanırken yalnızca genç kuşağın şairlerini değil, bu zaman aralığında yazan neredeyse tüm şairleri ele alıyor. Bir yandan genç şairlerin diğer yandan önceki kuşakların akım ve eğilimlerinin bu süreçte nasıl bir değişim gösterdiğinin izini sürdüğü gibi 1980’lerden sonra kanonik hale gelecek İkinci Yeni’ye 1960-80 arasında gösterilen tepkileri de ayrıntılı biçimde inceliyor. Yalçın Armağan’ın sunuşuyla yayımlanan kitapta, poetikapolitika ikilemi üzerinde tartışılan sayısız şiir-içi sorun dönemin edebiyat tarihi gözetilerek tartışmaya açılıyor. O yıllarda belirgin bir şiir, akım veya hareket oluşmadığı için burada özellikle yeni kuşak şairlerin eğilimlerini, yönelimlerini odağa almaya çalıştım. Bu eğilimlerin ağırlık noktası, kökleri 1930’lara kadar uzanan toplumcu-gerçekçi şiir oldu. Ayrıca Garip, İkinci Yeni gibi akımların içinden gelen, çoğu ustalaşmış şairlerin ürettikleri yeni şiiri anlamayı, sorgulamayı yeğledim. İkinci Yeni şairleri özellikle 1960’larda yeni ve iyi şiir üretmeyi sürdürerek ciddi biçimde ön plana çıktılar, dergiler yoluyla da şiir ortamını belirlediler.
