1940 yılında bombalar Londra semalarını kızıla boyarken, Emmeline Lake sürmekte olan savaşta kendi üzerine düşeni yapmak için itfaiye istasyonunda gönüllü olarak çalışsa da asıl hayali savaş muhabiri olmaktı. Gazetedeki iş ilanını gördüğünde, aradığı fırsatı bulduğunu düşünmüştü. Fakat küçük bir yanlış anlaşılma, onu bir kadın dergisinde tavsiye köşesinin huysuz kalemi Henrietta Bird’ün mektuplarını daktilo edeceği bir işe sürükledi. Bayan Bird’ün kuralları netti: En ufak bir nahoşluk emaresi gösteren mektuplar doğrudan çöpe gidecekti. Ancak Emmeline son umutlarıyla onlara yazan, yanlış adamlara âşık olan, çocuklarından ayrı kalmaya dayanamayan, savaşın yaralarını sarmakta zorlanan kadınların yardım çığlıklarına daha fazla kayıtsız kalabilir miydi? “Komik, dokunaklı ve yepyeni bir soluk.” Annie Barrows, Edebiyat ve Patates Turtası Derneği’nin yazarı “Jojo Moyes hayranlarının yeni başucu kitabı.” Library Journal “Pearce, en zor zamanlarda bile ayakta kalmayı başaran aşkın ve dostluğun sımsıcak hikâyesine can veriyor.” Booklist “Her ne olursa olsun asla yılmayan güçlü karakterleriyle umut aşılıyor.” Publishing Weekly “Emmeline Lake, İngiliz edebiyatında Bridget Jones’tan sonra gelen en sempatik karakter. Ona bayılacaksınız.” Kimmery Martin “Esprili diliyle sizi avucunun içine alacak.” John Boyne, Çizgili Pijamalı Çocuk’un yazarı “Savaş döneminin ve sivil cephedeki güçlü kadınların canlı bir anlatısı.” Kirkus
Tanıtım Metni
